Firstdaylastday’s Weblog

every end is another beginning…

  • Καλό ταξίδι…

    Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει Εσύ τσιγάρο CAMEL να καπνίζεις ναι κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω Whiskey Οι πολιτείες ξένες να μας δέχονταν οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένες Κι εγώ σ’ αυτές απλά να σε εσύσταινα σαν σε παλιές γλυκές μου αγαπημένες Και μια βραδιά στην Μπούρμα ή στην Μπατάβια Στα μάτια μιας ινδής που θα χορέψει Γυμνή στα 17 στιλέτα ανάμεσα θα δείτε την Γκρέτα να επιστρέψει
  • Recent Comments

    Sotiris on Private: Ακόμη μια μέρα
    clockworkplum on About
    clockworkplum on Μικροί κανόνες κατάθλιψης (και…
    Afroditi papadima on Links
    ExCiZieR on Links
  • Top Posts

    • None
  • Top Clicks

    • None
  • Pages

  • Subscribe

Posts Tagged ‘σχέσεις’

Μαθηματικά για προχωρημένους – πιθανότητες

Posted by firstdaylastday on December 4, 2007

Έχεις χωρίσει. Έχει περάσει και καιρός, ικανός να είσαι λίγο καλύτερα…έχεις μάλιστα ξεπεράσει και τη φάση που σου αρέσει κάθε γυναίκα που συναντάς και ερωτεύεσαι κεραυνοβόλα εδώ και χρόνια…ή μέχρι να γνωρίσεις τη γυναίκα από την οποία χώρισες. Τι κάνεις από δω και στο εξής;

Στατιστικά, οι πιθανότητες λένε ότι θα τα ξαναβρείς με την πρώην (αν υπάρχει βέβαια τέτοιο περιθώριο). Αν όχι, θα την κυνηγήσεις. Πώς σου φαίνεται αυτό; Πάλι φακές, θα έλεγε ο Γεωργίου…πάλι γλαρόσουπα…αφού την έφαγες και σε χάλασε, γιατί την ξαναπαραγγέλνεις; Είναι επειδή τη θέλεις πραγματικά, ή μήπως είσαι σε τέτοια χάλια που σου φαίνεται ότι τίποτα στη ζωή σου δε μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αυτή; Read the rest of this entry »

Posted in Editorials, Σκέψεις | Tagged: , , , , , | 3 Comments »

Διακήρυξη

Posted by firstdaylastday on November 20, 2007

1.Σε αγαπάω…και θα σε αγαπάω. Μη με ρωτάς κάθε τρεις και λίγο…αν θέλω, θα σου το πω, και θα είναι και αυθεντικό και αυθόρμητο.

2.Δε με ενδιαφέρει τι γράφουν τα ζώδια. Δε με απασχολεί, δε θέλω να ακούω για αυτά.Ούτε θέλω να ακούσω για αυτά στο πρώτο μας ραντεβού. Τι ζώδιο είμαι; Κουνάβι γλυκιά μου.

3.Έχω φίλους. Θέλω να τους βλέπω. Όχι συνέχεια αν σε πειράζει, αλλά αραιά και που.

4.Έχω και άλλα ενδιαφέροντα. Ελάσσονα αν θέλεις, αλλά για να παραμείνουν ενδιαφέροντα, θέλουν το χρόνο τους. Δε γυρίζει ολόκληρη η ζωή μου γύρω από σένα.

5.Είμαι άνθρωπος. Δε με αγόρασες, δε με νοίκιασες. Μη μου φέρεσαι έτσι.

6.Το κινητό δεν είναι τσίχλα. Μη με παίρνεις κάθε πέντε λεπτά όταν είμαι μακριά σου. Δεν έχω πάθει κάτι και δεν είμαι με άλλη. Πάρε το απόφαση.

7.Υπάρχουν και άλλες γυναίκες στον πλανήτη. Το ότι μπορεί να βρίσκεται κάποια κοντά μου (αποκλειστικά και μόνο από άποψη απόστασης) ή ότι μίλησα με κάποια (για οποιοδήποτε θέμα) δε σημαίνει ότι της την πέφτω και ότι θέλω να κοιμηθώ μαζί της.

8.Αν μου την πέφτει κατάλαβέ το ότι δε φταίω εγώ. Αν δεν την απομακρύνω κατηγόρησέ με.

9.Θέλω εσένα και μόνο εσένα. Διαφορετικά δε θα ήμουν μαζί σου.

10.Δε ζηλεύω. Μην προσπαθείς να με κάνεις να ζηλέψω γιατί μου φαίνεται γελοίο και παιδιάστικο.

11.Είμαι εγωιστής. Όχι μαζί σου.

12.Είμαι κτητικός. Μαζί σου.

13.Μη με πιέζεις. Αν θέλεις κάτι πολύ, μπορείς να το αποσπάσεις με άλλους τρόπους. Θα ενδώσω.

14.Μη με ζαλίζεις με πολλές συζητήσεις. Το ξέρεις ότι έχεις άδικο απότε παραδέξου το.

15.Ήθελες ισότητα, άρα οι χαζομάρες σου θα έχουν την ίδια βαρύτητα με τις δικές μου.

16.Σε απασχολεί κάτι; Πες το μου. Αναδρομικά παράπονα δε γίνονται δεκτά.

17.Οι ορμόνες σου σαν αιτιολογία δε θα γίνουν ποτέ δεκτές.

18.Δε θα τσακώνεσαι για πράγματα για τα οποία έχεις ήδη τσακωθεί. Είναι ψυχοφθόρο και βαρετό.

19.Ξεπεράσαμε ένα πρόβλημα; Το διαγράφεις. Αν δε μπορείς να το κάνεις, άντε στη μαμά σου. Αλλιώς τζάμπα ο κόπος.

20.Συγκρίνεις τη σχέση σου συνέχεια; Αν δε σου αρέσει μπορείς να φύγεις. Ο άλλος που είναι ευχαριστημένος δε σου φταίει σε τίποτα.

21.Ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, όχι το χειρότερο. Γίνε επιτέλους αισιόδοξη.

22.Έχεις νεύρα; Πιθανότατα έχεις άδικο. Επεξεργάσου το πριν τα εκφράσεις.

23.Περιμένεις να κάνει ο άλλος την πρώτη κίνηση; Γιατί δεν την κάνεις ποτέ εσύ;

24.Σου λείπω; πάρε με τηλέφωνο.

25.Δε μου αρέσουν οι χοντρές. Για να είμαι μαζί σου, προφανώς δεν είσαι. Μη με ρωτάς συνέχεια.

26.Είμαι ωραίος. Με κοιτάνε. Δε φταίω εγώ. Πάρε το απόφαση ότι είμαι μαζί σου και νιώσε καλά γι’αυτό.

27.Στήριξε με. Δεν υπάρχουν μόνο τα προβλήματά σου και ο ώμος μου για να στηριχτείς. Ζω και εγώ εδώ πέρα.

28.Έχω αισθήματα. Πληγώνομαι. Μπορεί να είμαι αξύριστος, δυό μέτρα και εκατό κιλά, αλλά κλαίω όταν παίζει το “Πράσινο Μίλι”.

29.Δεν είμαι εχθρός σου. Δεν προσπαθώ να σε εκδικηθώ για τις χαζομάρες που μπορεί να έχεις κάνει. Δεν υπάρχει οργανωμένο σχέδιο στο οποίο θέλω το κακό σου.

30. Είμαι μαζί σου γιατί σε αγαπώ και είμαι ερωτευμένος μαζί σου. Εμπέδωσέ το.

Posted in Σκέψεις | Tagged: , , , , , , | Leave a Comment »

Κατρακύλα, γλυκιά μου αγάπη:-)

Posted by firstdaylastday on November 20, 2007

Και η κατρακύλα συνεχίζεται. Τα μεγάλα πρακτορεία στοιχημάτων αρχίζουν και δίνουν αποδόσεις. Τα στοιχήματα απλά: 1.Θα καταλήξει ο firstdaylastday αλκοολικός; 2.Θα κάνει νέα σχέση μέσα στον επόμενο μήνα; 3.Ακόμα και να του δοθεί η ευκαιρία να κάνει νέα σχέση θα είναι ξεμέθυστος; 4.Θα κοπανήσει με το αυτοκίνητο σε κανά τοίχο και αυτό είναι το τελευταίο του post; 5.Θα περάσει ο καιρός και θα τα ξεχάσει όλα;

Για πόσο ακόμα θα συνεχίζεται αυτό; Έχω αρχίσει και νιώθω χάλια! Έλεος! Εγώ τα έκανα όλα σωστά! Give me a break (που λένε και στο χωριό μου, για να μην ξεχνιόμαστε). Ξεχάστε τα παλιά καλά παιδιά! Ξεκινάει ο μισογυνισμός και η απέχθεια…αλλά δε με βοηθούν οι καταστάσεις. Κάτι πρέπει να γίνει και σύντομα. Γιατί και η Σκανδιναβή φίλη μου τελείωσε, και οι μεγάλοι σκωτσέζοι ουισκοπαραγωγοί θα αρχίσουν σε λίγο να σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Για να μη μιλήσω για το συκώτι μου που κοντεύει να πιάσει υπογάστριο και τους γείτονες που θα με βλέπουν σε λίγο και θα θέλουν να πάρουν το 100 για να αναφέρουν θέαση πιθανού δραπέτη. Αλλά το blogging είναι ψυχοθεραπευτικό! Αυτό μου ανέφερε ο προσωπικός μου ψυχίατρος, αλλά που θα πάει, τον βλέπω σε λίγο να ξεκινά να συνταγογραφεί με μανία (ασύμφορο, μια και το λίθιο έχει ανέβει στα ύψη, και το Xanax έχει καταντήσει φασονάκι που το γράφει και ο τελευταίος παθολόγος, πάντα μαζί με ένα Nexium, μην πειράξει το στομαχάκι – βλέπε Σπύρος). Κουράστηκα και έχω συνηθίσει αλλιώς…βαρέθηκα να είμαι τόσο χάλια και να περνάω τόσο καλά όταν είμαι με φίλους (παθολογικό που λέει και ο φίλος μου, να έχεις τέτοιες μεταπτώσεις). Και έχει περάσει και λίγος καιρός. Έμαθα τουλάχιστον και ένα καλό νέο. Ο …. δεν είναι πια μόνος. Μπράβο μικρέ! Πάντα τέτοια…και κοίτα να το χαρείς. Γιατί είσαι ένα από τα παιδιά που περιγράφω σε άλλο post, και σου αξίζει να είσαι καλά. Με την ίδια λογική, εμένα δε μου αξίζει…έχω κάνει πολλά και έχω ζήσει πολλά περισσότερα, τόσα που θα έχω το δικό μου ρεζερβέ καζάνι για τον αιώνα τον άπαντα!Αλλά και πάλι είναι άδικο…γιατί μου λείπει και ήμουν σωστός…και ακόμα είμαι (άλλωστε γιατί να πονάει τόσο). Και γιατί δεν έγινε κάτι συνταρακτικό…υπήρχε αγάπη…η αγάπη δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα…

Posted in Καθημερινά | Tagged: , , | Leave a Comment »

Μια ιστορία για αγοράκια

Posted by firstdaylastday on November 18, 2007

Ξυπνάς κάποια στιγμή και ως δια μαγείας αρχίζεις και διαπιστώνεις ότι ο πωπός και το στήθος της Μαιρούλας που κάθεται μπροστά σου (εκεί που καθόταν δηλαδή εδώ και χρόνια) σε ενδιαφέρει πλέον περισσότερο από την ομαδάρα και το ποδόσφαιρο στην αυλή του σχολείου. Read the rest of this entry »

Posted in Editorials, Σκέψεις | Tagged: , , , , | Leave a Comment »