Firstdaylastday’s Weblog

every end is another beginning…

  • Καλό ταξίδι…

    Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει Εσύ τσιγάρο CAMEL να καπνίζεις ναι κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω Whiskey Οι πολιτείες ξένες να μας δέχονταν οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένες Κι εγώ σ’ αυτές απλά να σε εσύσταινα σαν σε παλιές γλυκές μου αγαπημένες Και μια βραδιά στην Μπούρμα ή στην Μπατάβια Στα μάτια μιας ινδής που θα χορέψει Γυμνή στα 17 στιλέτα ανάμεσα θα δείτε την Γκρέτα να επιστρέψει
  • Recent Comments

    Sotiris on Private: Ακόμη μια μέρα
    clockworkplum on About
    clockworkplum on Μικροί κανόνες κατάθλιψης (και…
    Afroditi papadima on Links
    ExCiZieR on Links
  • Top Posts

    • None
  • Top Clicks

    • None
  • Pages

  • Subscribe

Posts Tagged ‘μόνος’

Μαθηματικά για προχωρημένους – η τελευταία πιθανότητα…

Posted by firstdaylastday on December 4, 2007

Και αν τελικά σου λείπει τόσο, γιατί υπάρχει μόνο αυτή και καμία άλλη; Και αν την αγαπας τόσο που δε μπορείς να σκεφτείς τη ζωή σου χωρίς αυτή; Και αν τόσο καιρο μάζευες απλά αυτοεκτίμηση και αξιοπρέπεια για να έχεις αποθέματα να τσαλακώσεις όταν γυρίσεις πίσω ακόμη και αν δε φταις;

Και αν αυτή πει ένα μεγάλο όχι…..

Posted in Καθημερινά | Tagged: , | 2 Comments »

Αφιέρωμα στην ομοιοπαθητική…είσαι χάλια; Γίνε λίγο περισσότερο…μπορείς.

Posted by firstdaylastday on November 30, 2007

Σήμερα ξεκινά η περίοδος αυτοτιμωρίας, επίσημα (σα να λέμε, ανοίγει η κυνηγετική περίοδος). Ξεκινάμε με κάτι βαρύ, Vanilla Sky και αμέσως μετά Angel Eyes στο DVD. Αν είστε ακόμη όρθιοι όπως εγώ μετά από αυτό το overdose αυτολύπησης, κλάματος και ιδανικής αγάπης (κακό του κεφαλιού σας, δε βάλατε μυαλό, οε οε οε!), το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να βγείτε μια βόλτα! Read the rest of this entry »

Posted in Καθημερινά | Tagged: , , , | Leave a Comment »

Δε θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη!!!

Posted by firstdaylastday on November 30, 2007

Τελείωσε επιτέλους η χτεσινή μέρα…μια μέρα που άνετα παίζει για την πρώτη πεντάδα στο top 10 των χειρότερων ημερών που μπορώ να θυμηθώ! Ντάξει, αν κάτι ξεκινήσει στραβά κτλ…αλλά δεν πάει έτσι! Δεν είναι δυνατό να είναι δέκα και μισή το βράδυ και να τρέμω επειδή έμενε ακόμα μιάμιση ώρα για να φτάσουμε επιτέλους στο σήμερα! Άκου να δεις…ξεκίνησε καλά (με μια απροσδιόριστη αίσθηση γλυκιάς προσμονής μπορώ να πω) και προχωρούσε αργά και βαρετά προς το μεσημεράκι….εκεί κάπου αρχίζουν να με ζώνουν τα φίδια και η απαισιοδοξία, αρχίζω και σκέφτομαι χίλια άσχημα σενάρια και ατό με αφήνει με έναν κόμπο στο στομάχι….δεν πτοούμαι, ετοιμάζομαι να κατέβω για καφέ! Read the rest of this entry »

Posted in Καθημερινά | Tagged: , , | 1 Comment »

Μικροί κανόνες κατάθλιψης (και ένα κουτί Prozac δώρο)

Posted by firstdaylastday on November 26, 2007

Αρχίζουν και διαμορφώνονται σιγά σιγά μικροί κανόνες για να μπορείς να κρατιέσαι σε μια ισορροπία ανάμεσα στο βούρκο και το τρίτο πάτωμα δεξιά. Και επειδή εγώ άργησα να τους καταλάβω (αν και τελικά εκεί καταλήγουν όλοι) σας τους παραθέτω για να τους ακολουθήσετε (αφού βέβαια χωρίσετε – αν πάλι έχετε άλλο λόγο, κανένα πρόβλημα, απλά αλλάξτε το αντικείμενο). Απαράιτητα αφήστε κάτι (κατά προτίμηση μικρό, όχι έναν τοίχο γεμάτο φωτογραφίες) σε εμφανές σημείο που θα σας θυμίζει το λόγο για τον οποίο είστε χάλια. Read the rest of this entry »

Posted in Editorials, Καθημερινά, Σκέψεις | Tagged: , , , | 1 Comment »

Διακήρυξη

Posted by firstdaylastday on November 20, 2007

1.Σε αγαπάω…και θα σε αγαπάω. Μη με ρωτάς κάθε τρεις και λίγο…αν θέλω, θα σου το πω, και θα είναι και αυθεντικό και αυθόρμητο.

2.Δε με ενδιαφέρει τι γράφουν τα ζώδια. Δε με απασχολεί, δε θέλω να ακούω για αυτά.Ούτε θέλω να ακούσω για αυτά στο πρώτο μας ραντεβού. Τι ζώδιο είμαι; Κουνάβι γλυκιά μου.

3.Έχω φίλους. Θέλω να τους βλέπω. Όχι συνέχεια αν σε πειράζει, αλλά αραιά και που.

4.Έχω και άλλα ενδιαφέροντα. Ελάσσονα αν θέλεις, αλλά για να παραμείνουν ενδιαφέροντα, θέλουν το χρόνο τους. Δε γυρίζει ολόκληρη η ζωή μου γύρω από σένα.

5.Είμαι άνθρωπος. Δε με αγόρασες, δε με νοίκιασες. Μη μου φέρεσαι έτσι.

6.Το κινητό δεν είναι τσίχλα. Μη με παίρνεις κάθε πέντε λεπτά όταν είμαι μακριά σου. Δεν έχω πάθει κάτι και δεν είμαι με άλλη. Πάρε το απόφαση.

7.Υπάρχουν και άλλες γυναίκες στον πλανήτη. Το ότι μπορεί να βρίσκεται κάποια κοντά μου (αποκλειστικά και μόνο από άποψη απόστασης) ή ότι μίλησα με κάποια (για οποιοδήποτε θέμα) δε σημαίνει ότι της την πέφτω και ότι θέλω να κοιμηθώ μαζί της.

8.Αν μου την πέφτει κατάλαβέ το ότι δε φταίω εγώ. Αν δεν την απομακρύνω κατηγόρησέ με.

9.Θέλω εσένα και μόνο εσένα. Διαφορετικά δε θα ήμουν μαζί σου.

10.Δε ζηλεύω. Μην προσπαθείς να με κάνεις να ζηλέψω γιατί μου φαίνεται γελοίο και παιδιάστικο.

11.Είμαι εγωιστής. Όχι μαζί σου.

12.Είμαι κτητικός. Μαζί σου.

13.Μη με πιέζεις. Αν θέλεις κάτι πολύ, μπορείς να το αποσπάσεις με άλλους τρόπους. Θα ενδώσω.

14.Μη με ζαλίζεις με πολλές συζητήσεις. Το ξέρεις ότι έχεις άδικο απότε παραδέξου το.

15.Ήθελες ισότητα, άρα οι χαζομάρες σου θα έχουν την ίδια βαρύτητα με τις δικές μου.

16.Σε απασχολεί κάτι; Πες το μου. Αναδρομικά παράπονα δε γίνονται δεκτά.

17.Οι ορμόνες σου σαν αιτιολογία δε θα γίνουν ποτέ δεκτές.

18.Δε θα τσακώνεσαι για πράγματα για τα οποία έχεις ήδη τσακωθεί. Είναι ψυχοφθόρο και βαρετό.

19.Ξεπεράσαμε ένα πρόβλημα; Το διαγράφεις. Αν δε μπορείς να το κάνεις, άντε στη μαμά σου. Αλλιώς τζάμπα ο κόπος.

20.Συγκρίνεις τη σχέση σου συνέχεια; Αν δε σου αρέσει μπορείς να φύγεις. Ο άλλος που είναι ευχαριστημένος δε σου φταίει σε τίποτα.

21.Ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, όχι το χειρότερο. Γίνε επιτέλους αισιόδοξη.

22.Έχεις νεύρα; Πιθανότατα έχεις άδικο. Επεξεργάσου το πριν τα εκφράσεις.

23.Περιμένεις να κάνει ο άλλος την πρώτη κίνηση; Γιατί δεν την κάνεις ποτέ εσύ;

24.Σου λείπω; πάρε με τηλέφωνο.

25.Δε μου αρέσουν οι χοντρές. Για να είμαι μαζί σου, προφανώς δεν είσαι. Μη με ρωτάς συνέχεια.

26.Είμαι ωραίος. Με κοιτάνε. Δε φταίω εγώ. Πάρε το απόφαση ότι είμαι μαζί σου και νιώσε καλά γι’αυτό.

27.Στήριξε με. Δεν υπάρχουν μόνο τα προβλήματά σου και ο ώμος μου για να στηριχτείς. Ζω και εγώ εδώ πέρα.

28.Έχω αισθήματα. Πληγώνομαι. Μπορεί να είμαι αξύριστος, δυό μέτρα και εκατό κιλά, αλλά κλαίω όταν παίζει το “Πράσινο Μίλι”.

29.Δεν είμαι εχθρός σου. Δεν προσπαθώ να σε εκδικηθώ για τις χαζομάρες που μπορεί να έχεις κάνει. Δεν υπάρχει οργανωμένο σχέδιο στο οποίο θέλω το κακό σου.

30. Είμαι μαζί σου γιατί σε αγαπώ και είμαι ερωτευμένος μαζί σου. Εμπέδωσέ το.

Posted in Σκέψεις | Tagged: , , , , , , | Leave a Comment »

Γέμισε ο τόπος….

Posted by firstdaylastday on November 17, 2007

Πόσο περίεργο φαίνεται απ’έξω… Δεν πέρασαν καλά καλά λίγες μέρες και βλέπω παντού σχέσεις και χεράκια και αγκαλιές και φιλάκια και ένα κάρο πράγματα που με κάνουν να θέλω να αρπάξω το αλυσοπρίονο την ώρα που θα τραγουδάω το “Σχιζοφρενή δολοφόνο με το πριόνι”… Read the rest of this entry »

Posted in Editorials, Καθημερινά | Tagged: , | Leave a Comment »

…και η άβυσσος…

Posted by firstdaylastday on November 15, 2007

Μόλις γύρισα από έξω…και ήταν πολύ καλά. Ξέρετε όμως τι πονάει περισσότερο από όλα; Το να δείχνεις ότι περνάς καλά…και να προσπαθείς να περάσεις καλά, ενώ το μυαλό σου παίρνες χίλιες στροφές και προσπαθέι να φέρει τα πράγματα σε μια ισορροπία. Όταν όλα καταρρέουν πιάνεσαι από κάτι πολύ μικρό και πολύ σαθρό συνήθως. Read the rest of this entry »

Posted in Editorials, Καθημερινά | Tagged: | Leave a Comment »

Ο…αστερίας!

Posted by firstdaylastday on November 14, 2007

Έτσι χαρακτήρισε ένας φίλος πριν από λίγες μέρες το συναίσθημα του να πιάνεις πάτο…και έτσι φαίνεται να είναι πραγματικά. μόνο που εκεί που βρίσκεσαι στον πάτο και μαζεύεις σιγά σιγά τα κομμάτια σου, το έδαφος υποχωρεί και διαπιστώνεις πως μπορείς ακόμη να βρεθείς πιο κάτω, παγιδευμένος σε μια κατρακύλα που δεν έχει τελειωμό. Read the rest of this entry »

Posted in Editorials, Καθημερινά | Tagged: | Leave a Comment »