Αφιέρωμα στην ομοιοπαθητική…είσαι χάλια; Γίνε λίγο περισσότερο…μπορείς.

Σήμερα ξεκινά η περίοδος αυτοτιμωρίας, επίσημα (σα να λέμε, ανοίγει η κυνηγετική περίοδος). Ξεκινάμε με κάτι βαρύ, Vanilla Sky και αμέσως μετά Angel Eyes στο DVD. Αν είστε ακόμη όρθιοι όπως εγώ μετά από αυτό το overdose αυτολύπησης, κλάματος και ιδανικής αγάπης (κακό του κεφαλιού σας, δε βάλατε μυαλό, οε οε οε!), το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να βγείτε μια βόλτα!

Μικροί κανόνες κατάθλιψης (και ένα κουτί Prozac δώρο)

Αρχίζουν και διαμορφώνονται σιγά σιγά μικροί κανόνες για να μπορείς να κρατιέσαι σε μια ισορροπία ανάμεσα στο βούρκο και το τρίτο πάτωμα δεξιά. Και επειδή εγώ άργησα να τους καταλάβω (αν και τελικά εκεί καταλήγουν όλοι) σας τους παραθέτω για να τους ακολουθήσετε (αφού βέβαια χωρίσετε – αν πάλι έχετε άλλο λόγο, κανένα πρόβλημα, απλά αλλάξτε το αντικείμενο). Απαράιτητα αφήστε κάτι (κατά προτίμηση μικρό, όχι έναν τοίχο γεμάτο φωτογραφίες) σε εμφανές σημείο που θα σας θυμίζει το λόγο για τον οποίο είστε χάλια.