Εκτός λοιπόν από τις ιστορίες του μικρού Σπύρου, του Γιώργου και του παναγιωτάτου Παναγιώτη, είναι καιρός να μάθουμε για την ιστορία του άλλου Γιώργου, της μέδουσας και του μεγάλου θόλου!

Ο Γιώργος, γνήσιος γόνος αξιοσέβαστων και θεοσεβούμενων μελών της κοινωνίας τοιαυτης ακριτικής νήσου, περνούσε ήρεμα τα βράδια του, οντας χωμένος μες τη λάσπη, παρέα με τη λεγάμενη κατακκόκκινη διάφανη σκανδιναϋή, και το δικό του φορητό πάντα σε πλαστική σακκούλα!
Η τύχη, η μάλλον η μεγαλοσύνη και αγαθοέργια του, τον έφεραν να καταλήξει να κάνει παρέα, όχι πια με συναδέλφους του, όπως το image και η αγωγή του επέβαλλαν, αλλά με υποδεεστερους στο βαθμό, στις γνώσεις, στο ύψος, στα γεννετήσια τεχνικά χαρακτηριστικά και στον αριθμό των τριχοθυλακίων (μετωπιαία φυσικά). Ταξιτζής στο επάγγελμα, προσέφερε τις υπηρεσίες του με αντάλλαγμα την ομαδική ψυχοθεραπεία στους πελάτες του.

Η Μέδουσα, αρχέγονος εξελικτικά πολυκύτταρος οργανισμός, κατάθεση ψυχής γνωστής Γαλλιδούλας εκ Βρετάνης διακοσμήτριας, αποτέλεσε το μείζονα συνδετικό κρίκο με τον, περιορισμένου αριθμού τριχοθυλακίων, υποδεέστερο, πλην όμως φίλο του, κατά τις συναντήσεις τους εκ διαμέτρου αντικριστά με την κοκκινωπή συντροφιά τους. Μαλάκιο όντως απομυζούσε τις ψυχές τους μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, οπότε και οι αφθονές ποσότητες ζυμαρικών, έκανάν τα πράγματα να φαίνονται ολοκάθαρα, όχι πια υγρά και πρόθυμα, αλλά στεγνα και απρόθυμα!

Ο Θόλος, σημείο συνάντησης των πιο τρέντυ φατσούλων της πόλης, βιτρίνα των απανταχού μεγάλων οίκων ραφτικών, πλήρως ανακαινισμένος με λουλουδάκια (για τους ρομαντικούς) πίσω από κάθε λάμπα, κάτω από κάθε τραπέζι…. Λόγος ύπαρξης του κατά το Δαρβίνο (12/2/1809 – 19/4/1882) το εναγκάλισμα ανοργασμικών υπάρξεων και η αναπαράγωγή τους με διχοτόμηση, στα καθρεφτοεπενδε-δυμένα WC….
- Ένα τραπέζι για 3 άτομα και μια δίδα (με 17 συνοδούς…)παρακαλώ!
- Μάλιστα, σε τι όνομα;
- Καραβανάς!

Φχαριστώ για το χρόνο σας